ആകെ പേജ്‌കാഴ്‌ചകള്‍

2010 ഒക്‌ടോബർ 24, ഞായറാഴ്‌ച

തടവറയിലെ കൂട്ടുകാരന്‍ (രണ്ടാം ഭാഗം)

തടവറയിലെ കൂട്ടുകാരന്‍ (രണ്ടാം ഭാഗം)

ഒരു വാഹനാപകടത്തില്‍ ഉപ്പ മരണമടയുമ്പോള്‍ ബഷീറിനു പതിമൂന്നു വയസ്സ് മാത്രമാണ് പ്രായം ,ഉമ്മയും രണ്ടനിയത്തിമാരും ഉള്ള കുടുംബത്തിന്റെ ഭാരം ഈ കുഞ്ഞു ബാലന്റെ കൈകളില്‍ ഏല്‍പ്പിച്ച് അവന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ഉപ്പ യാത്രയായി ,കുടുംബം പട്ടിണിയിലേക്ക്‌ നീങ്ങുന്നത് നോക്കി നില്‍ക്കാനാവാതെ ആ ബാലന്‍ പഠനം ഉപേക്ഷിച്ചു ചായകടകളിലും മറ്റും ജോലി അന്യേഷിച്ചു നടന്നു അങ്ങിനെ പല കടകളിലും ജോലി ചെയ്തു ,തുച്ഛമായ വരുമാനം കൊണ്ട് കുടുംബത്തിന്റെ പട്ടിണി മാറ്റുവാന്‍ കഴിയാതെ അവന്‍ നന്നേ കഷ്ടപെടുകയായിരുന്നു ,അങ്ങിനെയിരിക്കെ അവന്റെ കൂട്ടുകാരന്‍ അവനെ ഒരു ഇഷ്ടിക കളത്തിലേക്ക്‌ ജോലിക്കായ്‌ വിളിച്ചു ,ഇപ്പോള്‍ ലഭിക്കുന്നതിന്റെ മൂന്നിരട്ടി വേതനം നല്‍കാം എന്ന് കൂട്ടുകാരന്‍ പറഞ്ഞു ബഷീര്‍ സമ്മതിച്ചു .
വീട്ടില്‍ നിന്നും കുറച്ചു ദൂരെയാണ് ജോലി ,ആഴ്ചയില്‍ ഒരു ദിവസമേ വീട്ടിലേക്കു വരുവാന്‍ കഴിയൂ ,എങ്കിലും കുഴപ്പമില്ല രണ്ടു അനിയത്തിമാരുടെ പഠനം വീട്ടിലെ ചെലവ് , വീട്ടില്‍ പറഞ്ഞു പിറ്റേ ദിവസം തന്നെ ജോലിക്കായ്‌ പുറപ്പെട്ടു ,ജോലിയുടെ ഭാരം ആ കുഞ്ഞു ബാലന് താങ്ങാവുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു ,വീട്ടിലെ കാര്യം ആലോചിച്ചു അവന്‍ ആ ജോലിയില്‍ തന്നെ തുടരുവാന്‍ തീരുമാനിച്ചു . കാലങ്ങള്‍ പിന്നിട്ടു മൂന്നു വര്‍ഷമായി അവന്‍ ഇവിടെ ജോലി തുടങ്ങിയിട്ട് ,അങ്ങിനെയിരിക്കെ ഇഷ്ടിക കളത്തിലേക്ക്‌ മൂന്നു പേര്‍ കൂടി പുതുതായി ജോലിക്ക് വന്നു ,ആ പ്രദേശത്ത് ഉള്ളവര്‍ തന്നെ .മൂന്നു പേരും സ്ത്രീകളായിരുന്നു ,അതില്‍ ഇരുപതു വയസ്സ് തോന്നിക്കുന്ന ഒരു സുന്ദരിയായ ചെറുപ്പക്കാരിയും ഉണ്ടായിരുന്നു ,മൂന്നു പേര്‍ക്കും ജോലി ബഷീറിന്റെ കൂടെയാണ് ,ആദ്യ കാഴ്ചയില്‍ തന്നെ ബഷീറിന്റെ കണ്ണുകള്‍ അറിയാതെ അവളെയൊന്നു ഉടക്കി,ജോലിയുടെ ഇടവേളകളില്‍ കൊച്ചുവര്‍ത്തമാനങ്ങള്‍ പറഞ്ഞും ഒന്നിച്ചു ഭക്ഷണം കഴിച്ചും സമയം ചിലവഴിച്ചു ,സുജിയുടെ വീട്ടിലെ മുതിര്‍ന്ന കുട്ടിയാണ് അവള്‍, വീട്ടിലെ പട്ടിണി തന്നെയാണ് അവളുടെയും വിഷയം സുഖമില്ലാത്ത അച്ഛനും അമ്മയും,ഇളയത് അനുജന്‍ ...അങ്ങിനെ പോകുന്നു അവളുടെ വിശേഷങ്ങള്‍ ,വീട്ടിലെ സ്ഥിതി അവളെ ഈ കളത്തില്‍ കൊണ്ടെത്തിച്ചു ബഷീറിനു ഇപ്പോള്‍ ജോലിയില്‍ മടുപ്പേ വരുന്നില്ല ഭാരമായി തോനുന്നെ ഇല്ല ,ആഴ്ചയില്‍ വീട്ടില്‍ പോയിരുന്ന അവന്‍ ഇപ്പോള്‍ രണ്ടും മുന്നും ആഴ്ച കഴിഞ്ഞേ പോകു ..
എന്തെന്നില്ലാത്ത ഒരനുഭൂതി പതിയെ പതിയെ ആ മനസ്സുകള്‍ തമ്മില്‍ അടുത്ത് തുടങ്ങിയിരുന്നു .കളത്തിലെ പലര്‍ക്കും ഇതറിയാമായിരുന്നിട്ടും. അവര്‍ ആരും കണ്ടതായി ഭാവിച്ചില്ല.പ്രണയത്തിന്റെ മൊട്ടുകള്‍ മെല്ലെ വിരിയുകയായിരുന്നു ,, തീവ്രമായ പ്രണയത്തില്‍ പറവകളെപ്പോലെ അവര്‍ പാറി നടന്നു .
ഒരു ദിവസം ജോലി കഴിഞ്ഞു എല്ലാവരും അവരവരുടെ വീടുകളിലേക്ക് പോകുവാന്‍ തുങ്ങുമ്പോള്‍ പൊടുന്നനെ ശക്തമായ മഴ ,പലരും വേഗം വീടുകളിലീക്ക് നടന്നു പക്ഷെ സുജിയും ബഷീറും ആ ഇഷ്ടിക കളത്തില്‍ ഒറ്റപെട്ടു ,ഇടയ്ക്കിടെ ഇടിയും കോരി ചൊരിയുന്ന മഴയും ,രണ്ടുപേരും മഴ ന്നനയാത്ത ഒരിടത്തേക്ക് മാറി നിന്ന് , അപ്പോഴും ബഷീര്‍ ഓരോ തമാശകള്‍ ഇടയ്ക്കിടെ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു ,സുജി പക്ഷെ വീട്ടിലെക്കെത്തുവാനുള്ള തിടുക്കത്തില്ലയിരുന്നു .തണുത്ത കാറ്റ് ഇടയ്ക്കു വീശുന്നുണ്ടായിരുന്നു ,ബഷീര്‍ സുജിയുടെ അരികില്‍ ഇരുന്ന്‌ വാ തോരാതെ സംസാരിക്കുന്നു തണുപ്പ കൂടി കൂടി വന്നു ,സംസാരത്തിനിടെക്കെപ്പോഴോ അവന്റെ കരങ്ങള്‍ സുജിയുടെ കരങ്ങളില്‍ സ്പര്‍ശിച്ചു അവള്‍ കൈ മെല്ലെ വലിച്ചു ഒരു മൂലയിലെക്കു ഒതുങ്ങി നിന്നു.
ബഷീര്‍ അവളുടെ അരികില്‍ ചെന്ന് പതിയെ അവന്റെ രണ്ടു കരങ്ങളും അവളുടെ തോളത്തു വെച്ചു.സുജി ,അവളൊന്നും മിണ്ടാതെ പേടിച്ചു വിറച്ചു നില്‍ക്കുകയാണ് അവന്റെ കൈകള്‍ പതിയെ ചലിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു .മെല്ലെ മെല്ലെ സുജി ബഷീറിനു കീഴ്പെട്ടു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു ,അവരുടെ മനസ്സ് മാത്രമല്ല ശരീരവും ഒന്നായ നിമിഷം ,മഴ അവര്‍ക്കിപ്പോള്‍ ഒരു ദൈവാനുഗ്രഹമായിരിക്കുന്നു ,രണ്ടുപേരുടെയും ആദ്യാനുഭവം ..........മഴ മെല്ലെ പിന്‍വാങ്ങി തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു ,കളത്തിലെ ഇരിപ്പിടത്തില്‍ നിന്നും സുജി മെല്ലെ എഴുന്നേറ്റു ,നല്ല ക്ഷീണം ,അവള്‍ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങാന്‍ തുടങ്ങി ,ബഷീറിന്റെ മുഖത്തേക്ക് പതിയെ മുഖം തിരിച്ചു ബഷീര്‍ അവളുടെ കവിളില്‍ ഒരു ചുടു ചുംബനം നല്‍കി,ചാറ്റല്‍ മഴയില്‍ അവള്‍ മെല്ലെ നടന്നു നീങ്ങി ......
പതിവ് പോലെ പിറ്റേ ദിവസവും രാവിലെ എല്ലാവരും ജോലിക്കെത്തി തുടങ്ങി കൂടെ സുജിയും ,അവള്‍ ബഷീറിനെ കണ്ടതും നാണത്താല്‍ മുഖം താഴ്ത്തി ജോലിക്കിടയില്‍ അവരുടെ കണ്ണുകള്‍ എന്തൊക്കെയോ മന്ത്രിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു ,ദിവസങ്ങള്‍ കടന്നു പോയി .ഒരു ദിവസം ബഷീര്‍ നേരെത്തെ തന്നെ ജോലിക്കെത്തി കുറേ നേരം കഴിഞ്ഞിട്ടും സുജിയെ കാണുന്നില്ല ,കൂടെയുള്ളവരോട്‌ ചോദിച്ചു ,ഇല്ല അവള്‍ വന്നിട്ടില്ല .അന്ന് അവന്‍ ജോലിക്ക് ഇറങ്ങാതെ അവളുടെ വീട് അന്യേഷിച്ചു നടന്നു.ഒടുവില്‍ പൊളിഞ്ഞു ചാടാറായ ഒരു കുരയുടെ അടുത്തെത്തി ,വഴിയെ പോകുന്ന ആള്‍ പറഞ്ഞതാ ,അവന്‍ മെല്ലെ കതകില്‍ മുട്ടി വയസ്സായ ഒരു സ്ത്രീ കതക് തുറന്നു.
ആരാ ? അവര്‍ ചോതിച്ചു ,ഞാന്‍ ,ഞാന്‍..... ഇഷ്ടിക കളത്തില്‍ നിന്നാ പേര് ബഷീര്‍ ,സുജിയെവിടെ ? ആ സ്ത്രീയുടെ കണ്ണുകള്‍ രോക്ഷത്തോടെ അവനെ നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു,എന്തോ പിറുപിറുത്തു കതകടച്ചു .......ബഷീര്‍ ആകെ പരിഭ്രാന്തിയിലായി അവന്‍ തൊട്ടടുത്ത വീട്ടില്‍ ചെന്ന് കാര്യം തിരക്കി ,സുജിയുടെ കൂട്ടുകാരിയായ ഒരു സ്ത്രീ വന്നു ,ഞാന്‍ ബഷീര്‍ ,കളത്തില്‍ നിന്നാ, അവിടെ നിന്നു കേട്ട വിവരം അക്ഷരാര്‍ത്ഥത്തില്‍ ഞെട്ടിച്ചു കളഞ്ഞു .ഇന്നലെ സുജിയെ വീട്ടുകാര്‍ ഒരുപാട് വഴയ്ക്ക് പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു അവള്‍ ഗര്‍ഭിണിയാണെന്ന പറയുന്നേ,ഒരു പാട് ശകാരിച്ചു ,കുഞ്ഞിനെ നശിപ്പിച്ചു കളയുവാന്‍ വരെ ശ്രമിച്ചു അവള്‍ കൂട്ടാക്കിയില്ല,രാവിലെ അവളെയും കൂട്ടി വീട്ടുകാര്‍ എങ്ങോട്ടോ പോയി .സുജിയുടെ കൂട്ടുകാരി തുടര്‍ന്നു ..പോകുമ്പോള്‍ അവള്‍ ഇത് കൂടി എന്നോട് പറഞ്ഞു ,ബഷീര്‍ എന്ന ആള്‍ ഇവിടെ വന്നാല്‍ പറയണം ,ഈ കുഞ്ഞിനെ അവള്‍ നശിപ്പിക്കില്ല ജന്മം കൊടുത്ത് വളര്‍ത്തും എന്നും .ബഷീറിന്റെ എല്ലാ വിവരങ്ങളും വീട്ടിലെ എല്ലാ അവസ്ഥയും സുജി കൂട്ടുകാരിയോട് പറഞ്ഞിരുന്നു ...ബഷീര്‍ തരിച്ചു നില്‍ക്കുകയാണ് ,ദൈവമേ എന്താണ് ഞാന്‍ ഈ കേള്‍ക്കുന്നെ എന്റെ സുജി എവിടെയാണ് ? എന്ത് ചെയ്യണം എന്നറിയാതെ പകച്ചു പോയ നിമിശം.സുജിയുടെ കൂട്ടുകാരിയോട് യാത്ര പറഞ്ഞു ,ആ ദിവസം മുഴുവന്‍ സുജിയെ തിരക്കി അവന്‍ നടന്നു .ഇല്ല ഇനി കളത്തിലേക്ക് ഇല്ല .അവിടെ എല്ലാവരും ഇപ്പോള്‍ അറിഞ്ഞു കാണും അവനൊരു വഴിയരികില്‍ ഇരുന്നു .രാത്രി ഏറെ വൈകിയിരിക്കുന്നു ബഷീര്‍ നിരാശയോടെ അവന്റെ വീട്ടിലേക്കു യാത്ര തിരിച്ചു . യാത്രയിലും അവന്റെ കണ്ണുകള്‍ പരതുന്നുണ്ടായിരുന്നു ..........
വീട്ടില്‍ എത്തി .ഉമ്മ വാതില്‍ തുറന്നു അവന്‍ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു കതക് കുറ്റിയിട്ടു കമഴ്ന്നു കിടന്നു ,ബഷീര്‍ കരയുകയാണ് ..ഉമ്മ കതകില്‍ മുട്ടുന്നു .ബഷീര്‍ നിനക്കെന്തു പറ്റി കതക് തുറക്ക് .അവന്‍ എഴുനേറ്റു കതക് തുറന്നു .ഉമ്മയും സഹോദരിമാരും പരിഭ്രാന്തരായി മുന്നില്‍ നില്‍ക്കുന്നു .എന്താ നിനക്ക് പറ്റിയേ ?ഉമ്മ വീണ്ടും ചോദിക്കുന്നു .ദൈവമേ ഇവരോട് എന്ത് പറയും ,എന്തെ ജോലിയിലെന്തെങ്കിലും? ഉമയുടെ അടുത്ത ചോദ്യം .ജോലി പോയി ബഷീര്‍ ഉത്തരം പറഞ്ഞു .അതിനാണോ നീ ഇങ്ങിനെ കരയുന്നത് ,സാരമില്ല ജോലി വേറെയും കിട്ടില്ലേ ,നീ വന്നു കുളിച്ചു ഭക്ഷണം കഴിച്ചു കിടക്കാന്‍ നോക്ക് .പിന്നെ കഴിച്ചു കൊള്ളാം ,ബഷീര്‍ വീണ്ടും കട്ടിലില്‍ കിടന്നു.കുറെ നേരം കരഞ്ഞു എപ്പോഴോ തളര്‍ന്നു മഴങ്ങി.
നേരം പുലര്‍ന്നു ബഷീര്‍ ഞെട്ടിയുണര്‍ന്നു സുജിയുടെ ഓര്‍മ്മകള്‍ അവനെ വല്ലാതെ അലട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു ,കവലയിലോട്ടിറങ്ങി കൂട്ടുകാരുംമായി കുറച്ചു നേരം ചിലവഴിച്ചു .എവിടെയും സ്വസ്ഥത കിട്ടുന്നില്ല .ദിവസങ്ങള്‍ പിന്നിട്ടു ,അവന്‍ ഒരിക്കല്‍ കൂടി സുജിയുടെ വീട്ടിലേക്കു പോകുവാന്‍ തീരുമാനിച്ചു അവളുടെ വീട്ടു പടിക്കല്‍ എത്തി അവിടെ ആരുമില്ല സുജിയുടെ കൂട്ടുകാരിയെ കണ്ടു ,അവര്‍ക്കാര്‍ക്കും അറിയില്ല അവരെവിടെയാണെന്നു .ബഷീര്‍ കൂട്ടുകാരിയുടെ വിലാസവും മേടിച്ചു വീട്ടിലേക്കു മടങ്ങി .കുറച്ചു ദിവസങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം അവന്‍ മറ്റൊരു ജോലിക്കായ്‌ കുടകിലേക്ക് പോയി നാലു വര്‍ഷം കുടകില്‍ ജോലി ചെയ്തു .അതിനിടയില്‍ വീട്ടുകാരുടെ നിര്‍ബന്ധത്തിനു വഴങ്ങി വിവാഹിതനായി .ഇടയ്ക്കിടെ സുജിയുടെ ഓര്‍മകള്‍ അവനെ അസ്വസ്ഥനാക്കി .എങ്കിലും ആരെയും അറിയിക്കാതെ മനസ്സിന്റെ ഒരു കോണില്‍ ഒളിപ്പിച്ചു .കുറച്ചു ദിവസങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം ബഷീര്‍ വിദേശത്തേക്ക് ജോലിക്കായ്‌ യാത്രയായി .ഈ മണലാരുണ്യ ത്തില്‍ എട്ടു വര്‍ഷമായി ജോലി ചെയ്യുന്നു ,ഇടയ്ക്കു നാട്ടില്‍ പോവും .
ഇതിനിടയില്‍ സുജിയെ കുറിച്ചറിയാന്‍ അവളുടെ കൂട്ടുകാരിയെ പോയി കണ്ടു .അവള്‍ പറഞ്ഞു സുജി പ്രസവിച്ചു ഒരാണ്‍ കുഞ്ഞ്. അവരിപ്പോള്‍ കേരളത്തിന്‌ വെളിയില്‍ എവിടെയോ ആണ് . ബഷീറിന്റെ മനസ്സൊന്നു തണുത്തു സുജിയും കുഞ്ഞും ജീവിചിരിപ്പുണ്ടല്ലോ അത് മതി , സുജിയുടെ കൂട്ടുകാരിയോട് യാത്ര പറഞ്ഞു .എട്ടു വര്‍ഷത്തെ പ്രവാസ ജീവിതത്തിനു വിരാമമിട്ടു കൊണ്ട് ബഷീര്‍ നാട്ടിലീക്ക് യാത്ര തിരിക്കുകയാണ് .

ആ യാത്രയിലാണ് ഞാനും ബഷീറും ജയിലില്‍ വെച്ച് കണ്ടു മുട്ടുന്നത് ...വിസ കാലാവധി കഴിഞ്ഞതിനാലാണ് അവനെ പിടിച്ചിരിക്കുന്നത് .നാട്ടിലേക്ക് തിരിക്കുന്നതിന്റെ സന്തോഷമായിരുന്നു ഞാന്‍ ആദ്യം അവന്റെ മുഖത്ത് കണ്ടിരുന്നത് .................പിന്നെ ഈ കണ്ണ് നീര്‍ ?
ബഷീര്‍ തുടര്‍ന്നു ,വിവാഹം കഴിഞ്ഞു പത്തു വര്‍ഷമായിട്ടും അവനു കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ ഉണ്ടായില്ല .പല ആശുപത്രിയിലും കാണിച്ചു ഫലമുണ്ടായില്ല .ഭാര്യയോടു പറഞ്ഞു എന്റെ കുഴപ്പമാണെന്നും , അവളെ സമാധാനിപ്പിക്കാന്‍ ...
ദൈവം എനിക്ക് ഒരു കുഞ്ഞിനെ തന്നു ആ കുഞ്ഞിനെ ഒരു നോക്ക് കാണുവാന്‍ പോലും കഴിയാത്ത ഹതഭാഗ്യനാണ് ഞാന്‍ ....ദൈവം എനിക്ക് തന്ന ഏറ്റവും വലിയ ശിക്ഷ തന്നെ അല്ലെ ഇപ്പോള്‍ എനിക്ക് കുഞ്ഞില്ലാത്തതും ..ബഷീറിന്റെ കണ്ണുകളില്‍ നിന്ന് അപ്പോഴും കണ്ണ്നീര്‍ ഒഴുകികൊണ്ടെയിരുന്നു....
-------------
ആറു ദിവസത്തെ ജയില്‍ വാസത്തിനു ശേഷം ഞങ്ങള്‍ നാട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു .ബോംബെയില്‍ എത്തി ,വണ്ടി കേറുവാന്‍ വേണ്ടി സ്റ്റെഷനിലേക്ക് തിരിക്കുമ്പോള്‍ ബഷീര്‍ എന്നോട് പറഞ്ഞു ,നീ നടന്നോ ഞാന്‍ പിന്നെ വരാം .നീ നാട്ടിലെക്കില്ലേ ? ..ഞാന്‍ ചോദിച്ചു .അവന്‍ പറഞ്ഞു എന്റെ സഹോദരിയുടെ ഭര്‍ത്താവ് വിവാഹം കഴിഞ്ഞു നാട് വിട്ടതാണ് ,അവന്‍ ഇവിടെ എവിടെയോ ഉണ്ടെന്നറിഞ്ഞു ,അവനെയും കൊണ്ടേ ഞാന്‍ നാട്ടിലേക്ക് ഞാന്‍ ഉള്ളു .
............ആ മഹാ നഗരത്തിന്റെ വീഥികളിലൂടെ നടന്നകലുന്നതും നോക്കി ഞാന്‍ കുറച്ചു നേരം അവിടെ നിന്നു...........................
---------------------------------------------------

4 അഭിപ്രായങ്ങൾ:

  1. നിജാസ്.... നന്നായി എഴുതി.... ബ്ലോഗില്‍ നീളക്കൂടുതല്‍ വന്നാല്‍ ആളുകള്‍ വായിക്കാന്‍ മടിക്കും.... അതിനാല്‍ പരമാവധി കാച്ചി കുറുക്കി എഴുതുക..... അടുത്ത ഭാഗങ്ങള്‍ കൂടുതല്‍ മിഴിവുറ്റതാവട്ടെ...

    അജിത്ത്
    0508118633

    മറുപടിഇല്ലാതാക്കൂ
    മറുപടികൾ
    1. നന്ദി , വായിച്ചതിനും , നിര്‍ദേശങ്ങള്‍ നലികിയതിനും

      ഇല്ലാതാക്കൂ
  2. നന്നായിട്ടുണ്ട് നിജാസ് ,ഇനിയും ധാരാളം വായിക്കുക,എഴുതുക
    ഭാവുകങ്ങള്‍

    മറുപടിഇല്ലാതാക്കൂ