സുഹൃത്തെ മാപ്പ്
അന്നത്തെ സായാഹ്നം എനിക്ക് ഒരു പാട് സന്തോഷം നിറഞ്ഞതായിരുന്നു കുറച്ചു നാളത്തെ നഗരത്തിലെ തിരക്ക് പിടിച്ച ജീവിതത്തിന്നു ഒരു ഇട വേള ,ഞാന് എന്റെ ഗ്രാമത്തിലോട്ടു തിരിച്ചു പോവുന്നു, ഇനി എന്റെ ഗ്രാമവും പിന്നെ കൂട്ടുകാരും എല്ലാമായി ഈ ഒഴിവു ദിനം ചിലവിടാം.
സന്തോഷത്തോടെ എന്റെ ജോലി സ്ഥലത്ത് നിന്നും റയില്വേ സ്റ്റെഷനിലോട്ടു തിരിച്ചു , അവിടെ എത്തിയപ്പോള് ട്രെയിന് വരാന് ഇനിയും ഒരുപാട് സമയം ഉണ്ട് , ദീര്ഘ നേരത്തെ കാത്തിരിപ്പിന് ശേഷം എനിക്ക് പോകുവാന് ഉള്ള ട്രെയിന് എത്തി . വലിയതിരക്കൊന്നും ഇല്ല .സീറ്റില് ഇരുന്നു അടുത്ത സീറ്റുകളില് ആളുകള് എത്തുന്നതെ ഉള്ളു ,ഓരോ ചിന്തയില് മുഴുകിയിരിക്കുമ്പോള് പെട്ടന്ന് ജനാലകമ്പിയുടെ അരികില് നിന്ന് ഒരു യുവാവ്....
നല്ല തേജസ്സുറ്റ മുഖം അവന് എന്നോട് എന്തോ പറയുവാന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു തീര്ച്ച ,ഞാന് അവനോടു ചോദിക്കുവാന് തുടങ്ങുംമ്പോഴെക്കും അവന് തുടക്കമിട്ടു
ചേട്ടാ എന്തെങ്കിലും ചില്ലറ തന്നു സഹായിക്കുമോ എന്ന് പറഞ്ഞു അവന് കൈ നീട്ടി ..ഞാന് സത്യത്തില് ഞെട്ടി ,കാഴ്ചയില് ഭംഗിയുള്ള നല്ല വസ്ത്രങ്ങള് ധരിച്ച ഈ യുവാവില് നിന്ന് ഞാന് ഇങ്ങിനെ ഒരു ചോദ്യം തീരെ പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല ,അവന് വീണ്ടും ആ ചോദ്യം ആവര്ത്തിക്കുന്നു ,ജനാല കമ്പിയില് പിടിച്ചു ദയനീയതയുടെ മുഖവുമായി നില്ക്കുന്ന അവനോടു എനിക്ക് ദേഷ്യമോ അതോ സഹതാപമോ ? അറിയില്ല .
ഞാന് കുറച്ചു കാശ് അവന്റെ കയ്യില് വെച്ച്, അവനോടുപറഞ്ഞു സുഹ്രത്തെ താങ്കള്ക്ക് ഇങ്ങിനെ ജീവിക്കാന് എങ്ങിനെ കഴിയുന്നു നല്ല ആരോഗ്യവാനല്ലേ എന്തെങ്കിലും ജോലി ചയ്തു ജീവിച്ചുകൂടെ എന്തിനിങ്ങനെ .............
എനിക്ക് മുഴുമിക്കുവാന് കഴിഞ്ഞില്ല അപ്പോഴെക്കും ട്രെയിന് നീങ്ങി തുടങ്ങി. ആ യുവാവ് ജനാല കമ്പിയില്നിന്നും കൈ വിട്ടു ,ആ നിമിഷം ഞാന് ആകെ തരിച്ചു പോയി അവന് ആ ജനാല കമ്പിയുടെ സഹായത്തോടെയാണ് നിന്ന് കൊണ്ട് എന്നോട് സംസാരിച്ചിരുന്നത് ട്രെയിന് നീങ്ങിയതും അവന് പ്ലട്ഫോമില് ഇഴഅഞ്ഞു നീങ്ങുന്ന ആ കാഴ്ച ഇന്നും എന്റെ മനസ്സിനെ ഒരുപാട് നോവിക്കുന്നു
എന്റെ പ്രിയ സുഹ്രത്തെ ഞാന് അറിയാതെ പറഞ്ഞു പോയ വാക്കുകള്ക്ക് മാപ്പ് ,ക്ഷമ ചോദിക്കുന്നു